TEDxBKK คืองาน TEDx ที่กรุงเทพ

งาน TEDx เป็นงานเสนอไอเดียลักษณะเดียวกับงาน TED ซึ่งเป็นงานประชุมระดับโลก ที่จัดให้ผู้คนน่าสนใจจากสาขาอาชีพต่าง ๆ โดยเฉพาะจากสาขาเทคโนโลยี บันเทิง และการออกแบบ นำเสนอไอเดีย เรื่องที่ตัวเองสนใจ แนวคิดหลักของงานคือ บอกต่อไอเดีย (Spreading Ideas)

จุดต่างของ TEDx กับ TED ก็คือ งาน TEDx เป็นงานที่อาสาสมัครในเมืองต่าง ๆ จัดกันเอง โดยใช้คำแนะนำที่ TED จัดไว้ให้ แต่เป็นอิสระจากองค์กร TED เพื่อให้เวทีลักษณะนี้ได้ขยายออกไปทั่วโลก

เราอาจพูดได้ว่า งานลักษณะ TEDx, บาร์แคมป์, เพะชะ คุชะ, ซีซี ซาลอน, Third Class Citizen, รี้ดแคมป์, FilmCamp ฯลฯ เป็นงานในกระแส วัฒนธรรม อ่าน/เขียน (Read/Write Culture) ที่พยายามลดช่องว่างระหว่างผู้รับสาร/ผู้ส่งสาร และเปิดโอกาสให้คนที่เคยเป็นฝ่ายรับอย่างเดียว ได้มีโอกาสพูดบ้าง — ในจิตวิญญาณทำนองเดียว/ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงกับขบวนการโอเพนซอร์ส/ซอฟต์แวร์เสรี, DIY, และครีเอทีฟคอมมอนส์ — ซึ่งแต่ละงานก็จะมีหัวข้อสนใจและรูปแบบการมีส่วนร่วมต่างกันไป

พูดให้เข้าภาษา Creative Commons พื้นที่เหล่านี้ คือเวทีบอกต่อความ creative สำหรับชาว commons ไม่สำคัญว่าคุณจะเป็นใคร สูงต่ำดำขาว สำคัญว่าคุณทำอะไรคิดอะไรพูดอะไร เปล่งมันออกมา ถ้ามีคนคิดว่ามันน่าสนใจ มันก็จะถูกบอกต่อ

TEDxBKK ครั้งแรก จะจัดในวันเสาร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2553

รายละเอียดเพิ่มเติม กำหนดการ สถานที่ ดูได้ที่เว็บไซต์ TEDxBKK.com, เฟซบุ๊ก, และ ทวิตเตอร์ @TEDxBKK [hashtag คือ #TEDxBKK]

สนใจไปร่วมกันได้ครับ ถ้ามีครั้งหน้าก็ลองเสนอไอเดียของตัวดู :)

ไฟคนข้าม หน้าธนาคารไทยพาณิชย์ แยกบางลำพู แดงตลอดเวลา ไม่เคยเขียวเลย สัญญาณไฟไม่น่าเสีย ไฟจราจรสำหรับรถและคนข้ามอื่น ๆ ยังทำงานปกติ

อีกอย่างที่อยากให้ดูคือ วงรอบการวิ่งรถ ที่ไม่เอื้อต่อการข้ามถนนเลย ไม่มีรถวิ่งตรงมา ก็เป็นรถเลี้ยวมา แล้วจะให้ข้ามตอนไหน ?

ตกลงว่า ใครสำคัญกว่า คน หรือ รถ เมืองนี้มีไว้ให้อะไรอยู่ ?

ถ้าเมืองเป็นที่อยู่ของคน ก็จำเป็นต้องเอาคนมาก่อน เอารถไว้ทีหลัง เอาอย่างอื่นไว้ทีหลัง
ถนนหนทาง สถาปัตยกรรม ผังเมือง สาธารณูปโภคต่าง ๆ สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในเมือง ต้องออกแบบให้สนองความต้องการของคนในเมืองก่อนเป็นอันดับแรก

การจราจรต้องเป็นเรื่องของการอำนวยความสะดวกให้คนเดินทางจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง เพื่อชีวิตประจำวัน เพื่อกิจกรรมของคน และต้องไม่ใช่เรื่องของการอำนวยความสะดวกให้กับรถ

เราจำเป็นต้องจัดลำดับความสำคัญอย่างระมัดระวัง การใช้รถเป็นเพียงทางเลือกหนึ่งในการเดินทางของคน จะให้มาสำคัญกว่าตัวคนผู้เดินทางได้อย่างไร ?

หลังจากรายงานเรื่องไฟคนข้ามถนนในวีดิโอข้างบน มีเพื่อนชาวเน็ต @poakpong ผ่านไปแถวนั้นพอดี และได้แจ้งเรื่องกับตำรวจประจำป้อมตรงแยกนั้น ซึ่งตำรวจก็รับเรื่องไปประสานต่อให้ ต้องขอขอบคุณ

อย่างไรก็ตาม จากคำพูดของตำรวจจราจรประจำป้อม

หลังจากพิสูจน์กันว่าไม่มีทางเป็นไฟเขียวได้แล้ว คุณตำรวจก็บอก ตัวเขาเองไม่เคยสังเกต เพราะปกติดูแต่ไฟด้านบน (สัญญาณไฟสำหรับรถ) พร้อมบอกว่า จะนำปัญหาดังกล่าวไปบอกกับทางฝ่ายเทคนิคต่อไป

เราก็ได้เห็นจริง ๆ ว่า คนเดินถนน ได้รับความสำคัญต่ำกว่า รถ จริง ๆ ต่ำจนลืมสังเกต

เมืองเป็นที่อยู่ของคน
คนก่อน รถทีหลัง
คนถนนให้คนเดินเท้า

เว็บน่าสนในเรื่องนี้ Walk21, International Federation of Pedestrians

บล็อกแบบมาริโอ เอามือไปโบก ๆ ต่อย ๆ ได้ บล็อกจะเด้งตาม ได้คะแนน

สครับบเล่น เราโดด

ปาร์ตี้/คอนเสิร์ตนี้ เป็นประมาณว่า ‘โหมโรง’ เพื่อเข้าสู่การคัดเลือกผู้เข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการในโครงการไทเกอร์ทรานสเลต ซึ่งจะเป็นการเอาคนที่อยากเรียนรู้เรื่องศิลปะ/ดนตรี ไปเรียนแบบทดลองทำจริง ๆ กับศิลปินที่ทำเรื่องนั้น ๆ

โต้ สุหฤทธิ์ สยามวาลา ในชุดโพลก้าดอตส์

มหาจำเริญ เขาว่าปกติเล่นที่ ปาร์กกิ้งทอย เกษตร-นวมินทร์ เปิดเคมิกัลบราเดอร์สเต็มไปหมด

ก็มีสี่ประเภท : ศิลปะทางเท้า สตรีตอาร์ต กับ B.O.R.E.D., เรขศิลป์เคลื่อนไหว โมชั่นกราฟิก กับโคตรเป็ด Duck Unit, สื่อผสม มัลติมีเดีย กับ โจ้และโซออน, ดนตรี กับ สครับบ ฟลัวร์ และโซนี่บีเอ็มจี

คลื่น งานไฟ ประกอบดนตรี โปรแกรมล่วงหน้าโดยการแปลงแฟ้มหนังไปเป็นสัญญาณเสียงแล้วป้อนเข้าวงจรควบคุมอีกที – @kijjaz เล่ามา แล้วจำได้แค่นี้

ใครสนใจ อยากร่วมอบรมลองทำอันนี้ สมัครได้ที่เว็บ Tiger Translate จับผลัดจับผลู ผลงานเข้าตา อาจได้ไปโชว์ผลงานแก่สายตาชาวโลก

เหมือนจะเป็น โจ้

งาน “unconference” สัมมนาแบบอิสระกันเอง-ทุกคนมีส่วนร่วม แบบนี้ เคยจัดไปแล้วครั้งหนึ่งในกรุงเทพ เมื่อมกราที่ผ่านมา และประสบความสำเร็จอย่างมาก กลับมาคราวนี้ ใหญ่กว่าเดิม และขยายเป็นสองวัน

แล้วอะไรคือ “บาร์แคมป์” ล่ะ ? ลองฟัง @jfxberns และ @sugree (เครดิต: iam.in.th)

บาร์แคมป์.. คือ ? (ทีม House 2.0)

ภาพจากงานครั้งแรก (เครดิต: fukduk.tv)

ทำไมบาร์แคมป์ถึงประสบความสำเร็จ ? (เครดิต: duocore)

รวมกันได้ เราก็ทำเองได้

ที่มาของบาร์แคมป์เริ่มจากเมื่อ ค.ศ. 2003 สำนักพิมพ์ O’Reilly เจ้าตำราคอมพิวเตอร์รายใหญ่ เกิดไอเดียว่าถ้าจับคนเจ๋ง ๆ จากวงการคอมพิวเตอร์ วิทยาศาสตร์ สังคม ฯลฯ มาอยู่ด้วยกันสามวันสองคืน มีสถานที่ให้ มีของกินของใช้ให้ แต่ไม่มีกำหนดการใด ๆ มีแค่กระดานใหญ่ ๆ ว่าง ๆ วางให้หนึ่งอัน ที่เหลือก็ตามแต่ผู้ร่วมงานเองว่าจะทำอะไร ใครอยากพูดอะไรก็เขียนจองเวลาไว้ คนอื่นถ้าสนใจก็ไปฟังกันตามสะดวก O’Reilly ตั้งชื่องานนี้ว่า FOO Camp (ย่อมาจาก Friends-of-O’Reilly)

ฟังดูไม่น่าเป็นไปได้ แต่มันประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม O’Reilly จึงจัดงานนี้ต่อเนื่องปีละครั้ง และฟูแคมป์กลายเป็นงานที่คนไอทีอยากไปเป็นอันดับต้น ๆ (เพราะได้ไปเจอกับคนเจ๋ง ๆ ดัง ๆ มากมาย)

อย่างไรก็ตามฟูแคมป์นั้นจำกัดจำนวนคนเข้า และผู้มีสิทธิ์ในการเลือกก็คือ O’Reilly เท่านั้น จึงมีคนที่ผิดหวังจำนวนมาก รวมถึงคนที่เคยไปปีก่อนแต่ไม่ถูกเชิญในปีถัดมาด้วย

คนกลุ่มนี้จึงเสนอไอเดียว่า อย่ามัวรอ O’Reilly เลย เราก็จัดของเราเองได้ทำแบบเดียวกัน แต่ทำลายข้อจำกัดเรื่องคนที่เข้าร่วมเสีย ผู้ร่วมงานคือใครก็ได้ที่สนใจ ไม่จำเป็นต้องเด่นดัง และเพื่อเป็นการล้อ Foo Camp แบบเล็ก ๆ พวกเขาจึงตั้งชื่องานนี้ว่า BarCamp (foo bar มักถูกใช้เป็นชื่อตัวแปรในโปรแกรมคอมพิวเตอร์)

บาร์แคมป์ครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2005 ที่เมืองพาโลอัลโต สหรัฐอเมริกา จวบถึงปัจจุบันบาร์แคมป์ถูกจัดขึ้นนับร้อยครั้งตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก ทุกอย่างดำเนินการโดยชุมชน โดยไม่มีองค์กรกลางใด ๆ ควบคุมดูแล

เป็นตัวอย่างหนึ่งของกิจกรรมออฟไลน์ที่ริเริ่มจากในออนไลน์ และโต้ตอบกลับไปมา ขยายวงออกไปเรื่อย ๆ เป็น social network in practice ที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนมากมาย จนแตกหน่อเกิด xxxCamp มากมายเต็มไปหมด

ถ้าจะมี ReadCamp มาวิจารณ์หนัง หนังสือ เพลง จะสนใจกันไหม ? :)

ข้อมูลเพิ่มเติม: BarCamp@วิกิพีเดีย, BarCamp.org

แคมเปญ: ทำอะไรก็ได้ที่บาร์แคมป์ (Do anything at BarCamp!)

ชวน “แจ็ค” มาเสนอวิธี “ฆ่ายักษ์” ในแบบสร้างสรรค์ของคุณเอง
ด้วยการเสนอแบบ “20×20″
พร้อมเพื่อนพ้องน้องพี่ ร่วมสนุกๆ ขำๆ กันในงาน

update: ประชาไท ร่วมกับ เพะชะคุชะไนท์ จัด ประชาไทไนท์ เป็น “เพะชะคุชะไนท์ รอบพิเศษ” — อ่านบล็อกรายงานบรรยากาศในคืนนั้น: ค่ำคืนที่ผ่านพ้นไป (1) : ประชาไทไนท์ อินบางกอก ตอน แจ็คผู้ฆ่ายักษ์ (เขียวตาเดียว)

คอนเซปป์งาน จัดขึ้นเพื่อรวมพลชาวบล็อก คนในเน็ต และคนอ่านประชาไท มาเจอกัน
แล้วร่วมกันลงขันความคิด เกี่ยวกับสถานการณ์ความเคลื่อนไหวของกระทรวงไอซีทีแบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

ตัวอย่างหัวข้อ เช่น

• 20 เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับยักษ์เขียวตาเดียว
• 20 วิธีสร้างสรรค์ที่ทำให้ยักษ์เขียวไม่กล้ามาแหยม
• 20 วิธีที่จะอยู่กับยักษ์เขียวตาเดียวอย่างมีความสุข
• 20 พลังที่จะทำให้เหล่า “แจ็ค” เข้มแข็ง
• 20 วิธีรับมือหลังถูกสมุนยักษ์เขียวจู่โจม
• อะไรก็ได้ แบบตัวของคุณเอง

ดูรายละเอียดได้ในเว็บ
http://www.prachatai.com/night/20×20/

ที่มา: ประชาไท

“ความเข้าใจศิลปะของคนเรา เริ่มต้นจากศูนย์”

Project Zero art festival
June 9-14, 2007 @ Central World Plaza, Bangkok

เทศกาลศิลปวัฒนธรรม โปรเจกต์ซีโร่
9-14 มิ.ย. 2550 @ เซ็นทรัลเวิลด์พลาซ่า
มีนิทรรศการศิลปะ/การออกแบบ และเวทีแสดงงาน/เสียง/คอนเสิร์ต
จัดโดย สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (OKMD)

รายละเอียดงาน
ข่าวที่ Bangkok OK
ภาพงาน Project Zero (10 มิ.ย.) โดย kijjaz

[ ลิงก์ OKMD | ผ่าน kijjaz ]

ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ดี ๆ กันในค่ำคืนแห่งความคิด และแรงบันดาลใจ
กับงานปาร์ตี้ไอเดีย เพะชะ คุชะไนท์ กรุงเทพ ครั้งที่ 3

หลังจากประสบความสำเร็จอย่างเกินความคาดหมายในครั้งแรก (ที่โรงหนัง House RCA) และตอกย้ำอีกครั้งในครั้งที่สองว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ กับจำนวนผู้ชมล้นโถงที่ เพลย์กราวนด์! ทองหล่อ — เดือนนี้ เพะชะคุชะกลับมาอีกแล้ว! :)

26 พ.ค. 2550 19:30 น.
@ เพลย์กราวนด์! ทองหล่อ
(รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีทองหล่อ แล้วต่อ รถเมล์แดง อยู่กลางซอย)

ครั้งนี้ก็เช่นเคย ผู้ร่วมปันไอเดียในคืนเพะชะล้วนมาจากหลากหลายแขนง อาทิ ม.ร.ว.เฉลิมชาตรี ยุคล (ผู้กำกับหนังสั้น), คุณทศพล ศิริวิวัฒน์ (ทศ 108 มงกุฎ ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง “สวยลากไส้”), คุณสุเมธ ฐิตาริยกุล (สถาปนิก), คุณอิสรา ปัญจพรพล (ผู้จัดการห้องแสดงงาน HOF ART), คุณชลิตา จำเนียรไวย (ผู้กำกับศิลป์), คุณพิม สุทธิคำ (อาจารย์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย), คุณปริญญา พิเชษรฐศิริพร (นักศึกษา) และอีกหลากหลาย

และพร้อม ๆ กับเวทีปล่อยของ พบกับศิลปิน แบร์การ์เด้น และ ปอย Portrait

ติดตามรายละเอียดได้ที่ http://www.pechakuchabangkok.com
(ลงทะเบียน 19:00 น.)

[bact': จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ไปร่วมงานมาทั้งครั้งแรก และครั้งที่สอง (ล่าสุด) รู้สึกประทับใจครั้งแรกมากกว่า ดูมันสดกว่า มีชีวิตชีวากว่า คนนำเสนอมีความกระตือรือล้นที่จะแสดงงานของตนมากกว่า ไม่แน่ใจว่าเพราะครั้งที่สองนี่ มี 'แขกรับเชิญ' มากกว่าครั้งแรกรึเปล่า มันดู 'established' ไปหน่อย ซึ่งไม่แน่ใจว่ามันตรงกับแนวคิดของเพะชะมากน้อยแค่ไหน]

Don’t Be Happy, Do Be Worried
เลิก สนุก มา ทุกข์ กัน เถิด

นิทรรศการเเสดงรูปวาดเละภาพยนตร์
โดยน้ำพักน้ำเเรงของ กลุ่ม M.I.T – S.I.X
กลุ่มศิลปินไทย 144 คน ที่ใช้ชีวิตเเละรวมตัวกันสร้างสรรค์ผลงานที่เชียงใหม่
ทั้ง วิดีโอ, ภาพยนตร์, การแสดง, ดนตรี, media movement, action, objects, event

17 พ.ค. – 30 มิ.ย. 2550
ที่ VER GALLERY ใกล้ร้านเฟม คลองสาน

[ ลิงก์ Don't Be Happy Do Be Worried | ผ่าน visually yours ]